Naninibago ako. Ilang buwan nang sobrang tahimik ang paligid ko. Napaka-routine na e ilang buwan pa lang naman ako sa bago kong assignment. Pagkagising, ligo, commute, MRT, office, lunch, office, uwi, bahay, tulog - ganito ang limang araw ko sa isang linggo. Pero kung babalikan ko ang dating tasks, may mga advantages ang ngayon. Yun nga lang, mas tumataba na ata ako. Doble bantay sa pagkain ako ngayon.

Dalawa ang inaabangan ko ngayong Nobyembre - ang halos dalawang linggong bakasyon (kung aprubahan ang leave ko sa 2nd  and 3rd) at ang pagpapalabas ng Goblet of Fire. Sa mga nakakakilala sa akin, alam nila na mababaw lang talaga ang kaligayahan ko. Pahinga at pelikula, okay na yun, sarap na ng buhay ko nun.

Yun nga lang, may mga kailangan isipin. Mi nakapagsabi nga, medyo nagmamature na ako kasi naiisip ko na ang mga bagay tungkol sa ikabubuhay. Balisa ako - yun ang totoo. Isa kasing kahinaan ko ang pagharap sa realidad. Sinasabi ko lang, Kaya ko 'to. Lalo na ngayong na-realize na talagang nag-iisa ako sa laban. Lalo na dito ako sa Pilipinas at may kaguluhan sa paligid. Lalo na malaman kong beinte-kwatro na ako at wala pa ring nangyayari.

Pa-kunswelo na lang. nandyan pa rin siya. Salamat mahal.